| German |
| has gloss | deu: Ein Dun (hergeleitet aus kelt. *dunom; heute im Walisischen Din, im Schottisch-Gälischen Dùn, im Irischen Dún, diese jeweils mit der Bedeutung „Befestigung“) ist eine meist runde, bronze- oder eisenzeitliche Anlage aus Trockenmauerwerk. |
| lexicalization | deu: Dun |
| French |
| has gloss | fra: Dun est un toponyme courant dans les langues celtiques, il signifie forteresse et secondairement colline. Il se trouve sous la forme dunon en gaulois ou plutôt dūno- , latinisé en dunum, dun en gaélique et din en gallois et en breton ( dans Dinan ). On le rencontre fréquemment dans les textes relatifs à la mythologie celtique, notamment pour désigner la résidence de dieux ou de héros. |
| lexicalization | fra: dun |
| Italian |
| has gloss | ita: Dun (brittonico din, gaelico dùn) è un termine celtico che significava in primo luogo "forte", ma oggi è anche usato come sinonimo di "collina". |
| lexicalization | ita: dun |
| Dutch |
| has gloss | nld: Dun is een Gaelisch woord voor een fort of versterkte plaats. Het woord wordt in principe gebruikt voor alle plaatsen die goed verdedigbaar zijn, ongeacht of er een door mensen gemaakt fort op de plaats staat. |
| lexicalization | nld: Dun |
| Norwegian |
| has gloss | nor: Dun, fra brethonisk Din, moderne walisisk Dinas og gælisk Dùn, betyr opprinnelig festning, men blir nå innenfor arkeologien benyttet som et felles begrep for festning, hovedsakelig for å beskrive en undergruppe av festninger på en høyde (hill fort) og for en bestemt type av atlantiske rundhus. I noen områder synes de å ha blitt konstruert på en egnet bratt fjellskrent eller høydedrag, spesielt sør for Firth of Clyde og Firth of Forth ned mot grenseområdene til Northumberland. |
| lexicalization | nor: Dun |
| Russian |
| has gloss | rus: Дун, бретон. din, гэльск. dùn — кельтский термин, обозначающий прежде всего крепость, иногда также холм. |
| lexicalization | rus: дун |
