| German |
| has gloss | deu: Das Wort Kolk, regional auch Kulk, bezeichnet kleine Vertiefungen (so genannte Auskolkungen) am Grund strömender Gewässer, sowie kleine Seen. Der Begriff wird überwiegend im ursprünglich niederdeutschen Sprachraum verwendet und überschneidet sich in der Bedeutung mit Gumpe, das eher im oberdeutschen Sprachraum verbreitet ist und sich vorwiegend auf Sturzbäche und Wasserfälle bezieht. |
| lexicalization | deu: Kolk |
| Western Frisian |
| has gloss | fry: In wiel is in kolkgat, ûntstien troch in dyktrochbrek troch in rivierdyk of seedyk. Trochdat it wetter net yn ien kear troch it gat fan de trochbrek giet, mar yn de iepening kolket en dêrby mear grûn losmakket, kin it gat op it plak fan in trochbrek sa djip wurde dat it net gaadlik is en bou dêr de dyk op 'e nij. |
| lexicalization | fry: wiel |
| Dutch |
| has gloss | nld: Een kolk (ook: wiel, waai, waal en weel) is de aanduiding voor een bepaald type oppervlaktewater. |
| lexicalization | nld: kolk |